روانشناسی سالمندی، کرامت انسانی و نیازهای ویژه آقایان کهنسال
دوران سالمندی (۶۱ تا ۹۹ سال) مقطعی شریف و توأم با کوله‌باری از سال‌ها تجربه و خاطره است. در این دوره، مردان مسن تغییرات فیزیولوژیکی متعددی نظیر کاهش بینایی، افت شنوایی، ضعف قوای عضلانی و کاهش تحرک مفاصل را تجربه می‌کنند. بزرگ‌ترین نیاز روانی یک پدربزرگ یا سالمند، "حفظ استقلال فردی" و احساس این است که "هنوز مایه برکت، احترام و تکیه‌گاه معنوی خانواده است."
وسایلی که نیاز به کمک گرفتن از دیگران را کاهش دهند، اعتمادبه‌نفس شگرفی به سالمندان می‌بخشند. ابزارهایی با خطوط درشت و خوانا، رادیوهایی با کلیدهای فیزیکی بزرگ به جای منوهای لمسی گیج‌کننده، کفش‌های بدون بند با زیره‌های ضدلغزش و وسایل کمکی پیاده‌روی ارگونومیک در این دسته جای می‌گیرند.
همزمان، سالمندان به شدت با "حس نوستالژی" و مرور خاطرات گذشته تغذیه روحی می‌شوند. وسایلی که یادآور دوران خوش جوانی، موسیقی‌های دل‌نشین قدیمی و جمع‌های خانوادگی باشند، غم تنهایی و روزمرگی بازنشستگی را از دل آنان پاک می‌کنند.
تفکیک زیرگروه‌ها و مراحل نیازسنجی
علاقه به پیاده‌روی در پارک با دوستان، شنیدن اخبار، مطالعه کتاب با فونت مناسب و سفر به شهرهای زیارتی و سیاحتی.
نیاز به پایش آسان فشار خون و قند، ابزارهای گرمابخش زانو و مفاصل، صندلی‌های راحتی و ذره‌بین‌های چراغ‌دار.
نیاز به تشکچه‌های نرم ضدکوفتگی، دمپایی‌های روفرشی عاج‌دار ضدسرخوردن، لباس‌های راحتی فوق‌العاده نرم بدون درز.
